من كجايي روزگارم  ، كه خو دم خبر ندارم

 گاهي گنگم  گاهي  خامو ش ،   بيقرار بيقرارم

 توي اين اشفته بازار ،   اين منم كه سوت و كورم

ميون قسمت و تقدير ،    يه گذر گاه عبورم

 شايد اين لبخند بي روح ، باشه نقشي رو ي غمهام

ولي در عمق وجودم ، مي دونم كه خيلي تنهام

 شايد اين لحظه ي اخر، بدونم كجا اسيرم

 با ورم كن با ور من ، نمي خوام تنها بميرم